Open-space to wielkopowierzchniowa przestrzeń biurowa, która w Polsce staje się coraz bardziej popularna. Zamiast budować wiele osobnych biur, korzystamy z jednej, zagospodarowanej dużą ilością stanowisk, hali. Praca w takim pomieszczeniu wspiera kreatywność pracowników, a także buduje relacje. Pracownicy mogą się swobodnie konsultować oraz wymieniać doświadczeniami.  Biura typu open-space powinny być jednak rozsądnie zaprojektowane. Oczywiste jest, że żadne duże pomieszczenie nie będzie nam dobrze współpracowało z akustyką jeżeli nikt o to nie zadba. Pracownicy, którzy przez 8h swojej pracy będą musieli przebywać w takim ulu na pewno będą znacznie bardziej zmęczeni. Ponadto warto też zwrócić uwagę na popularne call-center. Na potrzeby rozmów telefonicznych konieczne jest zachowanie pewnej dyskrecji między  stanowiskami. Jak zatem zaplanować akustykę w przestrzeni typu open-space? 

Panele akustyczne w open-space

Na pomoc od razu przychodzą nam ustroje akustyczne. Poszczególne stanowiska można przedzielić miękkimi panelami, co nieco obniży pogłos w pomieszczeniu pochłaniając część energii. Im wyższe panele zastosujemy tym lepszy będzie efekt ich działania. Panele dobrze jest też umieścić jak najbliżej źródła dźwięku, w dalszej odległości od odbiorcy. Najlepszy efekt uzyskamy, kiedy panele będą stały na podłodze, bez niepotrzebnej przestrzeni. Zastosowanie ustrojów akustycznych to moim zdaniem must-have żeby w pomieszczeniu typu open-space dało się komfortowo pracować. Koszt takich paneli nie jest wysoki, a efekt będzie naprawdę zauważalny. 

Wysokobudżetowe rozwiązania

Bardziej ambitne rozwiązania sugerują zaprojektowanie sufitów i ścian. Sufit w open-space jest bardzo ważnym elementem. Jeżeli będzie miał dobre parametry pochłaniania dźwięku, to pracownicy zdecydowanie odczują różnicę. Takie sufity akustyczne można kupić już zaprojektowane z konkretnymi parametrami. Nie są to tanie rozwiązania, ale są skuteczne i sprawdzone. Również ściany takiego pomieszczenia powinny być projektowane pod kątem akustycznym. Tutaj również jest kilka firmy na rynku, które zajmują się projektowaniem takich przestrzeni. To wszystko jednak nie zwalnia nas z zastosowania paneli między stanowiskami. Panele pochłaniające będą tak czy siak konieczne. 

Podsumowanie

Przestrzeni typu open-space nie możemy traktować jak zwykłego biura. Wykorzystanie takich pomieszczeń ma bardzo wiele zalet pod kątem współpracy pracowników i ich relacji. Jednak zła akustyka może mocno utrudniać pracownikom skupienie się na wykonywanej pracy czy zrozumienie rozmówców w połączeniach telefonicznych.   Open-space powinny być projektowane z uwzględnieniem akustyki. Po wybudowaniu dobrze jest wykonać pomiary akustyczne, aby ocenić zrozumiałość mowy czy pogłos pomieszczenia. Parametry takich pomieszczeń są normatywne, należy mieć jednak nadzieję, że wymaganie zgodności z normami stanie się standardem. 

A ja tymczasem zapraszam Was na mojego instagrama, gdzie możecie łyknąć więcej aku-ciekawostek  
KLIK

Artykuł Akustyka w open-space’ach pochodzi z serwisu Akustyczny Punkt Widzenia.

Coraz częściej pytacie mnie o alternatywę dla popularnej wełny PT-80 Isovera. Nie da się ukryć, że jest to najbardziej popularna, ale też jedna z droższych typów wełny mineralnej. Niewątpliwie budowanie akustyki pomieszczeń na bazie tej wełny daje nam pewnego rodzaju pewność i gwarancję jakości. Wełna mineralna PT-80 Isovera jest bardzo dokładnie przebadana pod względem parametrów akustycznych. Dzięki temu stosując tę wełnę dokładnie potrafimy przewidzieć końcowy efekt. Co jeżeli jednak ta wełna jest zbyt droga dla klienta? Czy wykorzystać wełnę innej marki np. Rockwoola? Czy może ograniczyć ilość PT-80 do tej „koniecznej”, a w pozostałych miejscach stosować inną-tańszą wełnę?

Wybór innej wełny

W ofercie mamy sporo dostępnych rodzajów „akustycznej” wełny mineralnej. Niestety jedyne co możemy analizować to współczynnik pochłaniania danej wełny. Ponieważ jest to jedyna informacja, którą udało mi się znaleźć na stronach producentów. Na dzień dzisiejszy Isover dla wełny „TECH Slab MT 4.1 / ISOVER PT80” nie podaje żadnego współczynnika. Jak w związku z tym w tej chwili dobierać wełnę? Czy można w tym wypadku mówić o „naszej, starej” wełnie PT-80? Nie wiadomo. Godne uwagi są typowo „akustyczne” rodzaje wełny występujące w ofercie Isovera, gdzie „jakiś” współczynnik pochłaniania dźwięku jest zdefiniowany. Przede wszystkim są to:

Tab. 1 Zestawienie współczynników pochłaniania dźwięku dla akustycznej wełny marki Isover

Tab. 2 Zestawienie współczynników pochłaniania dźwięku dla akustycznej wełny marki Rockwool

Analiza na podstawie tego jednego współczynnika ma jednak poważną wadę. Jest to fakt, że współczynnik ten jest obliczony na podstawie uśrednienia współczynników dla częstotliwości 500 Hz i 1000 Hz. Znacznie łatwiej jest analizować wełnę mineralną znając dokładne jej pochłanianie dla każdego z pasm (tak jak to było dla zbadanej wełny PT-80), a nie uśredniony, jednoliczbowy wskaźnik. 

Połączenie dwóch lub kilku rodzajów wełny

Drugą możliwością, która pozwoli zredukować koszt wełny w pomieszczeniu jest zastosowanie dwóch lub kilku rodzajów wełny mineralnej. Co za tym idzie, można bardziej strategiczne miejsca zabezpieczać wełną PT-80, a pozostałe ściany i na przykład sufit zabezpieczać tańszą wełną o zbliżonym współczynniku pochłaniania. Efekt takiej adaptacji jest trudny do przewidzenia. Lepiej jednak zastosować tego typu hybrydową konstrukcję niż całkowicie pominąć wełnę w konstrukcji ścian w naszym studio czy pomieszczeniu do pracy z dźwiękiem.

Podsumowanie

Jak wobec tego radzić sobie z wyborem wełny? Przede wszystkim warto sugerować się tym jednoliczbowym parametrem z pewną dozą niepewności. Wartość ta to niestety jedyny parametr jakim dysponuje standardowy użytkownik wełny. W przypadku producentów paneli takich jak Ecophon czy Rockfon często jest tak, że panele są badane z wełną w środku i tutaj mamy informacje o pełnym paśmie pochłaniania ustroju. Gorzej jest jednak z wykorzystaniem wełny jako wypełnienie ścian w pomieszczeniu – nie znamy tutaj kompletu parametrów. Nie pozostaje nam w tej sytuacji zatem nic jak próba przewidzenia zachowania produktu. 

Szczerze zachęcam Was do lektury serii wpisów o akustyce domowego studia nagrań – KLIK! 

A ja tymczasem zapraszam Was na mojego instagrama, gdzie możecie łyknąć więcej aku-ciekawostek  
KLIK

Artykuł Alternatywa dla wełny PT-80 pochodzi z serwisu Akustyczny Punkt Widzenia.

Wielu z Was pisze do mnie z pytaniem o różnice w skuteczności paneli akustycznych z wełny i paneli z pianki akustycznej.  Z racji tego że piramidki z pianki są bardzo popularne wśród nie-profesjonalnych studiów nagrań to często wydaje się, że to najlepsze rozwiązanie. Oprócz piramidek na rynku akustycznym przoduje też wełna akustyczna, którą traktujemy jako lek na całe zło, ale czy tak faktycznie jest? I czym różnią się te dwa materiały? Jakie panele wybrać do domowego studio?

Wełna mineralna

Zacznę od wełny dlatego, że jest to mimo wszystko podstawowy budulec akustyki w pomieszczeniach. Wełna w budowlance jest wykorzystywana bardzo często, szczególnie do zabezpieczenia termicznego, ale także coraz częściej do pracy z akustyką szczególnie w domach jednorodzinnych. Świadomość skuteczności wełny w naszym mieszkaniu pozwoliła nam skutecznie odizolować się od hałasów sąsiadów, a co za tym idzie zapewniła nam zdecydowanie większy komfort akustyczny. Straciliśmy zaledwie 7 cm szerokości podłogi z każdej strony w pokoju, ale zyskaliśmy znacznie więcej. 

Jeżeli pracujemy na rzecz izolacji to naturalnym materiałem wydaje się nam właśnie wełna. Możemy ją zamknąć w ścianie przy użyciu płyty GK i mieć sprawę z akustyką w pewnym sensie załatwioną. Wełna jest bezpieczna jeżeli chodzi o jej palność, natomiast należy zadbać o odpowiednie zabezpieczenie wełny podczas montażu. 

Wełna jest także materiałem dobrze pochłaniającym dźwięk, szczególnie dla częstotliwości powyżej 500 Hz.  Jej pochłanianie jest wprost proporcjonalne do częstotliwości, zatem bardzo łatwo symulować i przewidywać jej działanie.

Pianka akustyczna

Tutaj mam dla Was zaskakującą wiadomość. Pomiary wykonane przez Soundway w rurze impedancyjnej dowodzą, że skuteczność wełny i pianki akustycznej o tej samej grubości jest prawie identyczna. Pianka wypada niewiele gorzej jeżeli chodzi o pochłanianie, jednak ma jedną dość poważną wadę. Jej pochłanianie jest mocno „niestabilne” i dla częstotliwości powyżej 500 Hz potrafi się wahać o wartość bliską 0,1 współczynnika pochłaniania. Konsekwencja tego jest taka, że ciężko tutaj przewidywać zachowanie pianki. 

Ponadto pianka jest łatwopalna, więc zabudowywanie jej w ścianach tak jak wełny nie jest bezpiecznym rozwiązaniem. Pianki powinny być montowane jedynie na ścianach. Rynek firm produkujących panele akustyczne daje tutaj duże możliwości. Pianki często wykonuje się w różnych kształtach i różnych kolorach. O ile wykonanie obicia paneli w różnych kolorach jest realne, ale tworzenie fikuśnych kształtów paneli z wełną jest dość skomplikowane. 

Podsumowanie

W kwestiach pochłaniania pianki i wełna wypadają bardzo podobnie. Nie ma tutaj znacznych różnic. Trzeba jednak rozważyć jeden szczegół. Panele najczęściej wewnątrz mają wełnę o grubości 5cm. Popularne piramidki nawet w czubie często nie osiągają takiej gęstości. Jeżeli więc chcemy zastąpić wełnę piankami trzeba zastanowić się nad grubością tego panelu! 

A ja tymczasem zapraszam Was na mojego instagrama, gdzie możecie łyknąć więcej aku-ciekawostek  
KLIK

Artykuł Panele z wełny czy panele z pianki?  pochodzi z serwisu Akustyczny Punkt Widzenia.

Kiedy mówimy o adaptacji akustycznej pomieszczeń często oprócz paneli pochłaniających chcecie stosować pułapki basowe. Sama idea stosowania tych pułapek nie jest zła. Sama nazwa sugeruje, że fale akustyczne niskich częstotliwości będą w jakiś sposób łapane i przetrzymywane lub niwelowane. Jeżeli pracujemy z dźwiękiem w pomieszczeniu to fale „basowe” są realnym problemem. Ze względu na swoją długość fala taka zanika wolniej niż fale wysokoczęstotliwościowe. Odbicia powodują, że w pomieszczeniu powstaje fala stojąca. Skutkiem takich zachowań będzie miejscowa mocniejsza lub słabsza percepcja danej częstotliwości. 

Co to są te pułapki basowe?

Pułapki basowe często są traktowane jako remedium na tego typu problemy w pomieszczeniu. Często jako pułapki basowe definiujecie każdego rodzaju pochłaniacze niskich częstotliwości. Nie jest to do końca trafne określenie. Są to jednak specyficzne ustroje akustyczne absorbujące. Pułapki basowe to ustroje strojone na wybraną częstotliwość, przez co mają konkretne wielkości i głębokości otworów. W związku z tym zastosowaniem najczęściej stosujemy pułapki basowe aby zniwelować fale stojące w pomieszczeniu, a nie po to, aby zwiększyć pochłanianie w dolnym paśmie. 

Jakie mają parametry?

Tworzenie pułapki basowej opiera się na dwóch wielkościach – na wielkości otworu oraz na jego głębokości. Wgłębienie pułapki powinno być równe ¼ długości fali, którą chcemy zredukować. Ten fakt generuje pewien problem, dla coraz niższych częstotliwości ten wymiar pułapki basowej rośnie. Zatem kiedy chcemy tworzyć pułapki dla bardzo niskich pasm konieczne będzie umieszczenie ich w niezagospodarowanych przestrzeniach np. na suficie, dlatego że będą miały bardzo duże wymiary. 

Podsumowanie

Nie należy zatem ładować do pomieszczenia dowolnej ilości pułapek basowych. Co więcej, każda zastosowana pułapka powinna mieć konkretne zadanie w pomieszczeniu. To jest problem, z którym spotykam się w studiach nagrań bardzo często. Standardem jest stosowanie ustrojów akustycznych pochłaniających bo.. bo tak, bo trzeba zapełnić 50% powierzchni, bo powinno być coś pochłaniającego, bo inni tak mają. Ja w sytuacji, kiedy ktoś zgłasza się do mnie z potrzebą zastosowania paneli zadaję jedno podstawowe pytanie: PO CO? Każdy ustrój akustyczny musi mieć swoje zastosowanie, KAŻDY, nawet pułapka basowa. 

Macie w swoich pokojach do pracy z muzyką pułapki basowe? Dajcie znać i pochwalcie się w komentarzach!

A ja tymczasem zapraszam Was na mojego instagrama, gdzie możecie łyknąć więcej aku-ciekawostek  
KLIK

Artykuł Pułapki basowe – po co je stosować? pochodzi z serwisu Akustyczny Punkt Widzenia.

Jeżeli jesteśmy skazani na nagrywanie muzyki w małym, najczęściej domowym studio to warto się do tego dobrze przygotować. Jeżeli chcecie poczytać o akustyce, to zapraszam do wpisów  w tym dziale. Akustyka ma oczywiście bardzo duże znaczenie w nagrywaniu, ale… warto wiedzieć o pewnych błędach, których należy unikać. Każdy z Was na pewno ma świadomość tego, że przesterowane nagranie z małego studio będzie całkowicie niemożliwe do odsłuchania bez niesmaku. Zaś nagranie z tego samego studio, ale bez przesterowań i zgodnie „ze sztuką” pozwoli na poprowadzenie dalszych działań przy miksie, a co za tym idzie, ulepszenie całości. 

Ruchome panele akustyczne w domowym studio nagrań

Jednym z pół-środków, które można zastosować w małym studio są ruchome stelaże z panelami akustycznymi. Dzięki takim konstrukcjom będzie można szybko dostosować akustykę do danego instrumentu czy na konkretne potrzeby. Takie panele zawsze można na szybko ustawić wzdłuż ściany aby nie zajmowały zbyt dużo miejsca. Jeżeli będziemy potrzebowali większej separacji dźwięku między muzykami możemy odgrodzić ich od siebie takimi panelami. Ponadto panele takie możemy stworzyć dwustronnie. Z jednej strony można wykorzystać twardą, odbijającą powierzchnię, a z drugiej materiał pochłaniający. Taka konstrukcja jednak wymaga pewnej świadomości używania panelu. 

Praca z instrumentem w domowych warunkach

Bardzo ważna jest także praca z nagrywanym instrumentem. Mam tutaj na myśli odpowiednie ustawienie mikrofonu nagrywającego instrument względem ścian znajdujących się w pomieszczeniu. Jeżeli pomieszczenie jest dość domowe, to prawdopodobnie instrument będzie w każdym kawałku tego pokoju brzmiał inaczej.  Dobrze jest tutaj osłuchać się z dźwiękiem w różnych kątach i wybrać ten, gdzie instrument prezentuje się najlepiej. Nagrywanie muzyki w nieidealnej akustyce jest możliwe, wymaga to jednak więcej pracy i zaangażowania.

Praca z mikrofonem w domowych warunkach

Jeżeli masz możliwość dostosowania mikrofonu do instrumentu czy pomieszczenia to jest to już naprawdę dużo. Jeżeli nie – warto poczytać nieco więcej o technikach stereofonicznych. Ponadto dobrze jest rozumieć zmianę nagrywanego dźwięku kiedy odsuwamy lub przybliżamy mikrofon od źródła. Zachęcam do eksperymentowania z ustawieniem, szczególnie w sytuacjach kiedy akustyka nie sprzyja muzyce. 

Tak jak wszyscy już wiecie, akustyka jest BARDZO ważna. Pewne jej aspekty można jednak próbować załagodzić i nadrobić innymi metodami. Dobre zaprojektowanie pomieszczeń do nagrywania pozwoli uniknąć wielu problemów, ale jeśli nie mamy takiej możliwości – zróbmy co w naszej mocy, żeby dźwięk był jak najbardziej zadbany. Zawsze uważałam, że tworzenie dobrej muzyki jest odzwierciedleniem naszego szacunku do słuchaczy. Chcę tworzyć dla nich najlepsze co mogą usłyszeć i to wymaga ode mnie pracy. To normalne

Przypominam, że na blogu ostatnio pojawiła się bardzo ciekawa seria wpisów o projektowaniu studia nagrań. Poruszam kwestie związane ze ścianami, oknami, dywanami, zasłonami, światłami, a także podłogą w studio.

A ja tymczasem zapraszam Was na mojego instagrama, gdzie możecie łyknąć więcej aku-ciekawostek  
KLIK

Artykuł Nagrywanie muzyki w małym studio – porady pochodzi z serwisu Akustyczny Punkt Widzenia.

W pierwszej części wpisu na temat akustyki krótko zastanowiliśmy się nad problemami związanymi z niskimi częstotliwościami w małych pomieszczeniach. Dolne pasmo to duży problem w adaptacji akustycznej pomieszczeń, jednak nie jedyny. Nie należy zapominać o średnich i wysokich częstotliwościach. A w sumie, nikt chyba o nich nie zapomina. Na potęgę ładujemy panele akustyczne na ściany w każdym „studio” gdzie się tylko da. Szczególnie po to, żeby wygrać z bassem. Dla bassu jednak panele te to zwykła ściana, nie robią na nim żadnego wrażenia. Kluczowe jest to, żeby zdać sobie sprawę, że panele pochłaniające działają na średnie i wysokie pasmo. Zbyt duża ilość tych paneli powoduje, że dźwięk jest nierówno pochłaniany i jego obraz jest mocno zniekształcony. Zbyt małą ilość wszyscy ocenimy jako „długi pogłos” – a fachowo: odbić w pomieszczeniu jest zbyt dużo.

„Filtr” grzebieniowy w akustyce

Dla średnich i wysokich częstotliwości może zaistnieć konieczność uporania się z filtracją grzebieniową w pomieszczeniu. Fala, która odbija się od ścian podobnie jak dla niskich częstotliwości generuje punkty, w których są wzmocnienia i osłabienia. Jest ich więcej dlatego, że fala jest krótsza. Ucho sobie całkiem nieźle radzi z wypełnieniem luk częstotliwości, ale jeżeli taki filtr wystąpi, to będziemy postrzegać dźwięk jako niezbyt przyjemny. W kontekście odsłuchiwania i miksowania muzyki dźwięk słyszany w sumie nie ma być przyjemny, a możliwie „płaski” w paśmie częstotliwościowym, dlatego ten „filtr” to nasz wróg. 

Zrozumieć ucho ludzie

Jeżeli do ucha dociera dźwięk bezpośredni i nie później niż około 50 ms dociera dźwięk odbity to ucho analizuje to jako jeden sygnał. Jeżeli jednak dźwięk odbity dociera później to zaczynamy słyszeć mniejsze lub większe echo. Na podstawie tego echa często naturalnie wyobrażamy sobie jak duże jest pomieszczenie. Zbyt dużo odbić i tego słyszalnego echa składa się na to, co nazywamy pogłosem pomieszczenia. Do większej ilości informacji o pogłosie zapraszam TUTAJ.

Lokalizacja dźwięku w przestrzeni

Ucho jest na tyle sprytne, że potrafi sobie szybko ocenić z którego kierunku dociera dźwięk. Ale nie tylko dźwięk bezpośredni, odbicia także! Przez to ucho lokalizuje wczesne odbicia włącznie z dźwiękiem bezpośrednim i przez to może „przesuwać” nasze wyobrażenie o źródle dźwięku.

Śledzenie ścieżki odbić

Do analizy odbić w pomieszczeniu ważne jest prześledzenie ich ścieżki.    W akustyce podobnie jak w optyce istnieje zasada, że kąt padania jest równy kątowi odbicia. Więc jeżeli dźwięk pada na ścianę pod kątem 60 stopni to także pod takim samym kątem się odbije. Problematyczne odbicia to te, które są najsilniejsze, czyli te pierwsze. Aby znaleźć je można zastosować prostą sztuczkę z lustrem. Osoba X powinna siedzieć w miejscu, gdzie siedzi zwykle osoba odsłuchująca muzykę w pomieszczeniu. Osoba Y powinna wziąć lusterko i przesuwać je po bocznej ścianie, do momentu aż X zauważy odbicie głośnika w lusterku. Miejsce, w którym znajduje się lusterko powinno zostać zabezpieczone na przykład przy użyciu pochłaniającego panelu. Tę metodę można zastosować dla ścian, sufitu a nawet podłogi.

Te kilka kolejnych wskazówek odnośnie akustyki mam nadzieję, że naprowadzi Was na lepsze rozwiązania w domowych studiach. Mam jeszcze kilka pomysłów, więc myślę, że możecie czekać na kolejną część wpisu o adaptacji domowego studia. Te porady to jednak tylko szczyt góry lodowej. Jednak nie mogę tego tematu pozostawić bez słowa, szczególnie kiedy widzę naprawdę ogromne ilości paneli w miejscach gdzie nagrywacie. Dużo paneli powoduje, że zawsze zapala mi się czerwona lampka i obawiam się, że osoba, która to sobie zaplanowała tak naprawdę nie ma pojęcia co dzieje się w pomieszczeniu w kontekście akustyki. Chyba że to ma wyglądać….

Dajcie znać w komentarzach z jakimi problemami spotykacie się w Waszych studiach nagrań i jak sobie z tymi problemami poradziliście!

Po więcej ciekawostek z dziedziny audio bardzo serdecznie zapraszam Cię do śledzenia mojego profilu na instagramie! 
KLIK

Artykuł Podstawy akustyki w domowym studio nagrań cz. 2 pochodzi z serwisu Akustyczny Punkt Widzenia.

Wiele z Was próbuje zaadaptować swoje pomieszczenie do nagrań za pomocą paneli czy gąbek znalezionych w internecie. Jak źle brzmi nagranie to na pewno wina tego, że nie wygląda tak jak te „profesjonalne” z internetu i na pewno trzeba tam nawalić gąbek i pianek i paneli wszędzie i będzie git – gdyby nie fakt, że nie wychodzi to tanio, to pewnie każde domowe studio wyglądałoby jak izolatka w szpitalu psychiatrycznym. Nie dobrze. Po pierwsze pokrycie powierzchni ścian  większe niż 50 % całości stosując panele akustyczne będzie mordercze dla dźwięku. Druga sprawa to fakt, że chińskie pianki nie są specjalnie skuteczne. Po trzecie – akustyka w pomieszczeniu powinna być z grubsza zaplanowana.

Dobra diagnoza pomieszczenia pozwala na osiągniecie dobrego efektu przy wykorzystaniu adaptacji, ale walenie paneli na pałę wszędzie gdzie się da – niekoniecznie. W tym wpisie zapoznam Was krótko z absorberami i dyfuzorami. Zdefiniujemy je sobie i spróbujemy zrozumieć ich przeznaczenie. Efektem tego powinno być świadome stosowanie jednych i drugich – a co za tym idzie, ulepszenie odpowiedzi pomieszczenia po pobudzeniu dźwiękiem. 

PROFESJONALNE adaptacje

Zacznę od przedstawienia Wam kilku NAPRAWDĘ profesjonalnych studiów nagrań. 

To są trzy pokoje nagrań w różnych, ale naprawdę profesjonalnych studiach nagrań. Tam nie ma pianek ani paneli w takiej formie w jakiej my stosujemy na codzień. Wiele z Was często mi powtarza „potrzebuję tych paneli co są w profesjonalnych studiach”. Proszę Was wtedy o wskazanie mi tych profesjonalnych studiów nagrań, w których możemy znaleźć popularne w Polsce gąbki czy proste panele akustyczne z wełną. Pamiętajcie, te rozwiązania są semi-profesjonalne, są amatorskie, ale wystarczające na nasze domowe potrzeby. Dla mnie kluczowe jest, aby nie mylić tego z profesjonalnymi rozwiązaniami. Te profesjonalne często ciągną za sobą duże koszty finansowe, w wielu przypadkach to jest poza naszym zasięgiem. Zatem, zerknijcie jeszcze raz na zdjęcia powyżej – to są PROFESJONALNE studia nagrań. Pianki i panele akustyczne z wełną są rozwiązaniem w stylu „aby aby”. Ale do rzeczy…

Absorbery (pochłaniacze)

Absorbery to akustyczne ustroje dźwiękochłonne. Pochłaniają one część energii z konkretnego pasma częstotliwości. Najczęściej posługujemy się absorberami, które są wypełnione skalną wełną mineralną. Wełny mają swoje klasy pochłaniania dźwięku, od A do E. Ale zamiast klasą łatwiej jest posługiwać się po prostu współczynnikiem pochłaniania zdefiniowanym dla konkretnych częstotliwości. Poniżej przedstawiam Wam zestawienie wyników dla dwóch produktów Isover – wełny PT 80 i PT 100 – zaczerpnięte wprost z dokumentacji producenta. 

I teraz tak, jak to rozumieć? Mamy dwa rodzaje wełny, PT 80 i PT 100. Pomiary wykonano dla dwóch grubości materiału – 5 cm i 10 cm. Dalej mamy współczynnik pochłaniania a_w, który jest uśrednieniem pochłaniania w całym paśmie częstotliwości. Dla nas bardziej wartościowe są współczynniki pochłaniania w pasmach. To pozwoli nam określić gdzie dany typ wełny pochłania najskuteczniej. Przeanalizujmy najpierw wełnę PT 80. Im wyższy współczynnik pochłaniania tym skuteczniej pochłania.

Dla 500 Hz mamy współczynnik równy 1, zatem  wełna działa tutaj mocno absorbująco. Ponadto, dla częstotliwości powyżej 500 Hz nadal jest bardzo skuteczna. Dla częstotliwości 125 Hz wełna jest praktycznie transparentna i nie działa wcale. Wniosek z tego jest następujący: jeżeli mamy za dużo niskiego basu w pomieszczeniu – wełna PT 80 o grubości 5 cm nam nie pomoże. Ten sam typ wełny, ale o grubości 10 cm poradzi sobie lepiej z niskimi częstotliwościami. Dalej można wyciągnąć bardziej frywolne wnioski – jeżeli chcemy absorbować wełną niskie częstotliwości w pomieszczeniu  – trzeba by wykorzystać grubą warstwę, conajmniej powyżej 10 cm. Cienkie plastry wełny radzą sobie dobrze z częstotliwościami powyżej 500 Hz. Więc jeżeli chcemy redukować wysoko-brzmiące echo (które rzadko się zdarza w małych domowych studiach nagrań) to wełna będzie skuteczna.

Niskie częstotliwości a panele pochłaniające z wełny

Jeżeli jednak, do małego pomieszczenia gdzie jest duży problem z niskimi częstotliwościami (bo mamy małą odległość od ścian) wpakujemy za dużo takiej wełny to momentalnie pogorszymy sytuację. Wełna zaabsorbuje część wysokich częstotliwości i ich energia będzie jeszcze słabsza względem niskich częstotliwości. To na pewno nie pomoże. Do kontroli niskich częstotliwości można jeszcze wykorzystać bass-trapy ustawione w rogach pomieszczenia. Wykorzystujemy to zamiast grubej warstwy wełny, żeby troszkę oszczędzić wysokiego pasma. Istnieje też wiele sprawdzonych kombinacji materiałów , które działają lepiej niż wełna. Jednak jeżeli chodzi o typowy panel – to będzie on wtedy grubszy. 

Dyfuzory (rozpraszacze)

Dyfuzory powodują rozproszenie fali akustycznej, bez pochłonięcia jej. Efektem tego jest to, że nie tracimy w ogóle energii fali akustycznej, a jedynie kierujemy ją w inny kąt pomieszczenia. Dla porównania poniżej pokazuję Wam współczynnik pochłaniania dla dyfuzora firmy Vicoustic.

Głównym zadaniem dyfuzora jest rozpraszanie dźwięku, więc współczynnik pochłaniania traktujemy tutaj jako dodatkową informację. Z racji tego, że dyfuzory najczęściej wykonane są z drewna ich najlepsza skuteczność pochłaniania znajduje się w przedziale 1000 Hz. Największą zaletą dyfuzorów jest fakt, że mniej niż absorbery pochłaniają wysokie częstotliwości. Zatem zastosowanie dyfuzorów w małych pomieszczeniach pozwoli nam zaoszczędzić górę pasma – a co za tym idzie, wyrazistość nagrań. Współczynnik pochłaniania dla tego dyfuzora nie przekracza wartości 0,5 czyli połowy skali. Zaś rozpraszanie mieści się w przedziale 0,6 a 0,8. Zastosowanie takiego dyfuzora pozwoli rozproszyć dźwięk jednocześnie nie tracąc go w pomieszczeniu. 

Podsumowanie

Dobre zrozumienie działania tych dwóch ustrojów akustycznych pozwala na świadome stosowanie ich w pomieszczeniach. Współcześnie akustyka oferuje nam także łatwe uporanie się z konkretną częstotliwością w pomieszczeniu. Wystarczy zastosować do tego strojone ustroje pochłaniające czy rozpraszające dźwięk. Do takich zabiegów potrzebne są jednak bardziej precyzyjne pomiary. Pamiętajcie jednak, że zastosowanie ogromnej ilości pianek czy paneli nie rozwiąże wszystkich akustycznych problemów. Dobrze jest stosować je z rozwagą, żeby tego pomieszczenia nie.. zabić. 

Czy korzystacie w swoich studiach nagrań czy pracowniach z paneli akustycznych? Jak je rozmieściliście? Zrobiliście je sami czy kupiliście? Jaki efekt dały Wam te panele akustyczne? Porozmawiajmy o tym w komentarzach!

Po więcej ciekawostek z dziedziny audio bardzo serdecznie zapraszam Cię do śledzenia mojego profilu na instagramie! 
KLIK

Artykuł Panele akustyczne w studio – jak, gdzie i kiedy? pochodzi z serwisu Akustyczny Punkt Widzenia.