Domowe studio nagrań i nasze domowe warunki akustyczne w pewnym sensie ułatwiają i utrudniają nam nagrywanie muzyki. Nagrywanie samego siebie jest dobre dlatego, że podczas nagrań w profesjonalnym studio potrafimy pewne rzeczy przewidywać. Osłuchanie się ze swoim głosem i obycie z mikrofonem będzie działało tylko na korzyść naszych przyszłych nagrań. Jak jednak nie stracić weny i radości z tworzenia muzyki przez mnóstwo problemów, które pojawiają się na początku nagrań w domowym studio? 

Podłączenie sprzętu

Po pierwsze, co tyczy się sprzętu  – warto czytać instrukcje obsługi. Jeżeli nie macie cierpliwości do czytania całości, przeczytajcie tylko początkową treść związaną z podłączeniem sprzętu z komputerem i podstawowym przesyłem sygnału. Informacje w instrukcji nakreślą Wam ogólne zasady i pozwolą uniknąć walki z kablami, z sterownikami i z samym sobą. Często po podłączeniu sprzętu „tak jak wam się wydaje” zaczynacie szukać rozwiązania problemu od razu w internecie. Ja mam zupełnie inne podejście. Kiedy ktoś z Was zgłasza się do mnie z jakimś konkretnym problemem sprzętowym, wykluczamy wszystkie oczywiste błędy. W kolejnym kroku jeżeli problem nie zostaje rozwiązany zaglądam do instrukcji obsługi i szukam tam konkretnych informacji. 

Praca z mikrofonem

Druga sprawa to kwestia obycia i samej pracy z mikrofonem. Warto będzie poświęcić chwilkę czasu na znalezienie dobrej odległości od mikrofonu. Jeżeli wybierzesz najlepszą dla siebie odległość zaoszczędzisz czas na ustawienie gain’u dla mikrofonu przed każdą sesją nagraniową. W tym celu ustal sobie odległość i wysteruj odpowiednio (czyli tak, aby nagrana ścieżka nie była przesterowana i była dostatecznie głośna) gain dla tej odległości.

Praca z programem

Ostatnia część to obycie z programem do nagrywania. Pracuj na skrótach klawiszowych, które mocno usprawnią działania w programie. Sesję do nagrywania zapisz sobie w formie template na kolejne nagrywanie. Dzięki temu nie będziesz musiał za każdym razem od początku ustawiać całego programu. W kolejnym kroku pokoloruj sobie ścieżkę z podkładem, Twoje główne ścieżki wokalowe i ścieżki z podbiciami czy chórkami. 

Podsumowanie

Sprawna praca przy nagrywaniu pozwoli Ci cieszyć się samym procesem powstawania utworu. Nie będzie to zabijało Twojej weny, a nagrywanie sprawi Ci przyjemność. Nie pozwól żeby utrwalanie Twojej twórczości było dla Ciebie udręką! 

A ja zapraszam Was na mojego instagrama, gdzie możecie łyknąć więcej aku-ciekawostek  
KLIK

Artykuł Jak usprawnić nagrywanie w domowym studio pochodzi z serwisu Akustyczny Punkt Widzenia.

Kiedy projektujemy pomieszczenie do odsłuchu muzyki chcemy, aby samo pomieszczenie w jak najmniejszym stopniu zakłócało odbiór muzyki. To co słyszy nasze ucho jest złożeniem dźwięku bezpośredniego i dźwięku odbitego od płaszczyzn w pomieszczeniu. Nie możemy całkowicie pochłaniać dźwięku, ani też całkowicie go odbijać. Bardzo ważna jest odpowiednia równowaga między tymi dwoma składowymi. W związku z tym, że dużą częścią dźwięku słyszanego jest to co odbija się od powierzchni nie możemy pozwolić, aby ta powierzchnia zbyt mocno go zniekształciła. Wadą takiego pomieszczenia może być na przykład filtr grzebieniowy.

Filtr grzebieniowy – co to jest? 

Jest to zniekształcenie dźwięku, które powstaje przez działanie odbić w pomieszczeniu. Powstaje przez nachodzenie na siebie dźwięku bezpośredniego i odbitego. Nałożenie się tych dwóch fal powoduje powstawanie węzłów i strzałek fali. Są to miejsca, w których dana częstotliwość jest wygaszana lub wzmacniana. Zjawisko wygaszania niektórych częstotliwości, a zarazem wzmacniania innych nazywamy właśnie filtracją grzebieniową. 

Jak usłyszeć filtr grzebieniowy?

Wprawne ucho od razu wyłapie efekt filtru grzebieniowego. Dzięki temu osoby doświadczone w pracy z dźwiękiem szybko są w stanie wyłapać ten problem np. w ścieżce dźwiękowej. Dla osób mniej doświadczonych jest to problem. Szczególnie kiedy niepoprawnie ustawimy opóźnienie na wokalu, a później próbujemy wypełnić pewne braki w ścieżce korektorem. Aby posłuchać efektu grzebieniowego można nałożyć na siebie dwie ścieżki, przy czym jedną z nich opóźnić o 1ms. Na widmie będzie można zauważyć pewnego rodzaju braki niektórych częstotliwości. 

Podsumowanie

Efekt filtru grzebieniowego w pomieszczeniu możemy kontrolować poprzez pochłanianie dźwięku w miejscach odbić lub poprzez rozpraszanie tego dźwięku. Możemy go także kontrolować w miksie poprzez odpowiednie dobranie opóźnień efektów. Do tego trzeba mieć jednak świadomość czym taki filtr jest i jak go usłyszeć. Mam nadzieję, że ten wpis odczaruje filtrację grzebieniową w waszych domach. 

Umiecie rozpoznawać filtrację grzebieniową w nagranych ścieżkach lub w pomieszczeniu? A może udało Wam się to doświadczalnie usłyszeć?  Pochwalcie się w komentarzach! 

Szczerze zachęcam Was do lektury serii wpisów o akustyce domowego studia nagrań – KLIK! 

A ja tymczasem zapraszam Was na mojego instagrama, gdzie możecie łyknąć więcej aku-ciekawostek  
KLIK

Artykuł Filtr grzebieniowy – co to jest i dlaczego zniekształca dźwięk? pochodzi z serwisu Akustyczny Punkt Widzenia.

Zafascynowana falą postów na grupach, które dotyczą zakupy słuchawek postanowiłam przybliżyć Wam nieco te kwestie. Wybór jeżeli chodzi o słuchawki jest ogromny, dodatkowo jeszcze są różne typy tych słuchawek, a różne typy to w tym przypadku różne zastosowania. Często monitory studyjne, nawet takie wysokiej klasy nie są wystarczające do pełnej oceny gotowego miksu. We wpisie o zaletach i wadach zastosowania słuchawek i monitorów wyjaśniam, że tak naprawdę potrzebujemy obu tych źródeł dźwięku do najbardziej efektywnej pracy z dźwiękiem. Słuchawki i monitory uzupełniają się wzajemnie, dlatego dobrze jest mieć i to i to. Ale do rzeczy… jakie te słuchawki kupić? 

Ze względu na budowę słuchawek możemy je sklasyfikować na trzy grupy:

Konstrukcja słuchawek – otwarta

Słuchawki otwarte to słuchawki, które izolacyjność jest najmniejsza. Przylegają one lekko do uszu, przez co nie uciskają ich i nie powodują pocenia się. Są najwygodniejsze, najlepsze także do długiej pracy z dźwiękiem. W związku z tym świetnie się sprawdzą w przypadku produkcji muzyki czy na potrzeby miksowania dźwięku. W tych przypadkach komfort uszu jest bardzo ważny. 

Konstrukcja słuchawek – zamknięta

Są to słuchawki o silnej izolacyjności. Jest to spowodowane tym, że są mocno dopasowane do uszu. Dźwięk, który generowany jest w słuchawce w bardzo małym stopniu wydobywa się na zewnątrz. To jest ich największa zaleta, którą wykorzystujemy w sytuacji nagrywania muzyki. Kiedy wykonujemy typowo akustyczne nagranie, chcemy żeby sygnał metronomu czy podkładu z odsłuchu nie był nagrywany przez mikrofon. Dzięki temu możemy nawet głośno odtwarzać dźwięk, a przesłuch będzie niewielki. W związku z świetną izolacyjnością tych słuchawek niestety związana jest mała wygoda ich noszenia. Kosteczki, z których składa się małżowina zaczynają boleć, a uszom należy co jakiś czas dać odpocząć.

Konstrukcja słuchawek – półotwarta lub półzamknięta

Trzecim typem słuchawek są konstrukcje hybrydowe – półotwarte lub półzamknięte. Kosztem mniejszej izolacyjności wzrasta komfort noszenia tych słuchawek. Są one kompromisem, dobrym do małego studia czy na małe potrzeby. 

Zatem…. jakie słuchawki do pracy z dźwiękiem kupić?

Analiza podziału słuchawek ze względu na ich budowę daje odpowiedź jakiego typu słuchawek będziemy potrzebować do naszej pracy. To już naprawdę duża część pracy za nami. Myślę, że jest to najważniejsza wytyczna, bo o ile rozważamy słuchawki z conajmniej średniej półki to pozostałe parametry będą wystarczające. A z tych pozostałych parametrów, to te, które są warte analizy to przede wszystkim pasmo przenoszenia, które powinno być minimalnie w przedziale 20 Hz – 20 kHz, skuteczność słuchawek, która powinna być w okolicach conajmniej 90 dB i impedancja. Ten ostatni parametr, czyli impedancja ma znaczenie w przypadku  wzmacniacza, którym będziemy te słuchawki napędzać. O ile będzie to interfejs audio czy mikser, to na pewno poradzi sobie z wysoko-impedancyjnymi słuchawkami. Problem może się pojawić, kiedy kupimy słuchawki z impedancją rzędu 250 Om, a będziemy wpinać je na przykład do telefonu. Dźwięk wtedy może okazać się zbyt cichy. 

W przypadku wybierania słuchawek, jak każdego sprzętu akustycznego, najlepiej jest wybrać się do sklepu muzycznego i przetestować dane sztuki. Warto wziąć pod uwagę wygodę użytkowania słuchawek, parametry, dźwięk, który z nich się wydobywa i opinię innych osób apropos np. wykorzystanej technologii związanej z konstrukcją. 

Zebrałam Wam poniżej kilka modeli słuchawek, które zazwyczaj polecam Wam kiedy mnie o nie pytacie.

Konstrukcja otwarta 

AKG K712 Pro

AKG K612 Pro

Beyerdynamic DT990 Pro

Konstrukcja zamknięta

Audio-Technica ATH-M50

Sennheiser HD-200 Pro

Beyerdynamic DT 770 Pro

Konstrukcja półotwarta

Beyerdynamic DT880 Pro

AKG K240 MKII

Nie dzieliłam tych słuchawek ze względu na ceny, bo ceny lubią się zmieniać. Jeżeli klikniesz na interesujący Cię model słuchawek to link automatycznie przeniesie Cię do sklepu Thomanna, gdzie możesz podejrzeć sobie aktualne ceny. 

Dziękuję Ci bardzo za poświęcony czas. Jeżeli masz ochotę to koniecznie w komentarzu napisz mi z jakich słuchawek korzystasz i na jakie potrzeby. Bardzo ciekawi mnie co wybraliście dla siebie. 

Artykuł Jakie słuchawki wybrać do pracy z dźwiękiem? pochodzi z serwisu Akustyczny Punkt Widzenia.

Z mojego poprzedniego wpisu „Mastering wokali – tanio, szybko, dobrze” mogliście dowiedzieć się czym mastering nie jest. I choć jest to pewna droga do zdefiniowania tego pojęcia, zdecydowanie nie jest to wystarczające. Ilość pojawiających się zapytań, w których można zauważyć problem określenia różnicy między miksem a masteringiem, jest ogromna.  Ten temat jest ważny dlatego, że często szukamy wiedzy na temat miksu wykorzystując słowo kluczowe „mastering”. Kiedy jednak szukamy zagadnień faktycznie związanych z masteringiem to nie potrafimy ich nawet nazwać. No dobrze, więc zdefiniujmy sobie ten mastering raz a porządnie. 

Definicja masteringu

W Wikipedii możemy przeczytać, że mastering to „końcowy etap procesu realizacji produkcji muzycznej, podczas którego wydobywa się niuanse brzmieniowe realizowanego materiału„. Ta definicja jednak nie podkreśla innej bardzo ważnej roli masteringu. Przytoczę jeszcze jedną definicję tym razem z świetnej książki Piotra Kardasa „Homerecording dla każdego„, brzmi ona następująco „proces przygotowania i obróbki materiału audio w celu nagrania go na określony nośnik„. Ta definicja jest zdecydowanie szczęśliwsza dlatego, że podkreśla bardzo ważną współcześnie rolę masteringu – koncepcję przygotowania utworu na nośnik. A współcześnie w zasadzie jest to przygotowanie na odpowiednie streamingi. 

Na dzień dzisiejszy jednak zdefiniowanie masteringu nie jest takie proste. Właśnie ze względu na to, że nieustannie zmienia się sposób przekazywania muzyki słuchaczom. O ile wcześniej wykonując mastering przygotowywano materiał tak, aby jak najlepiej odtwarzał się na kasecie, płycie winylowej czy płycie CD, dbano o odpowiedni odstęp czasu między utworami, o odpowiednią kolejność, o wspólne brzmienie utworów w ramach albumu, a także wypalano nośnik-matkę, to aktualnie wykonujemy przygotowanie utworu pod konkretne wymagania streamingu. Podczas miksu mamy do dyspozycji tyle dobrych procesorów i tak wiele możliwości, że sama edycja brzmienia w procesie masteringu jest niewielka i zamyka się w faktycznym „wydobywaniu niuansów brzmieniowych”. 

Sugerowane poziomy LUFS

Teraz mówimy nawet o masteringu do internetu. Gdzie bardzo ważne jest żeby wziąć pod uwagę wymagania konkretnego streamingu. A jeżeli chodzi o te wymagania to one też potrafią być różne. Najczęściej posługujemy się poziomem LUFS, który również jest zdefiniowany dla różnych streamingów. Youtube na swoje potrzeby definiuje poziom – 13 LUFS, a Apple Music -16 LUFS. Dla porównania materiał w telewizji powinien mieć poziom około -23 LUFS. 

Pamiętajmy jednak, aby nie mylić miksu z masteringiem. Są to dwa odrębne procesy, z których każdy ma do osiągnięcia inny cel. Coraz częściej można się spotkać z osobami, które same przeprowadzają proces masteringu w ramach miksu. W muzyce popularnej nie ma miejsca na takie samodzielne działania i dobrym zwyczajem jest oddawać materiał do masteringu profesjonalistów. Kolejna para dźwiękowych uszu, która pracuje nad naszym utworem może bardzo dużo do niego wnieść. 

Czy robicie mastering swoich nagrań samodzielnie w domu? Czy zlecacie to zewnętrznej firmie? Dajcie znać w komentarzach jak to u Was wygląda

A ja tymczasem zapraszam Was na mojego instagrama, gdzie możecie łyknąć więcej aku-ciekawostek  
KLIK

Artykuł Mastering – co to faktycznie jest? pochodzi z serwisu Akustyczny Punkt Widzenia.

Tworzenie domowego studia nagrań powinniśmy zacząć właśnie od akustyki. Niestety sam sprzęt w studio nagrań często okazuje się niewystarczający. Podejście do wielu zmian w życiu zaczynamy od zakupów potrzebnego sprzętu. W przypadku kiedy chcemy zrezygnować z nagrań w studio i przejść na nagrania w własnym studio domowym lub kiedy chcemy zacząć nagrywać w warunkach domowych to kupujemy do tego najpotrzebniejszy sprzęt. Zaopatrujemy się przede wszystkim w mikrofon, interface lub mikser, czasem decydujemy się na jakiś reflection filter lub bardziej ambitniejsi stolarze konstruują własne panele (pisałam o nich tutaj), które coś mają pomóc. W tych działaniach często brakuje logiki i ciągu przyczynowo-skutkowego. Panele montowane na potęgę w losowych miejscach to standard w domowych studiach nagrań. Notorycznie ktoś pyta mnie o odpowiednie ustawienie paneli, a nie jest w stanie odpowiedź na pytanie po co te panele ustawiać. Bo inni ustawili. Fajnie. Każdy ustawiony panel powinien mieć jednak jakiś cel do zrealizowania.

Ale najpierw porozmawiajmy o problemach w małych pomieszczeniach. 

Niskie częstotliwości w studio nagrań

Energia o niskiej częstotliwości w pomieszczeniu to często duży problem. Niskie częstotliwości mają dość długie fale. Dla częstotliwości 100 Hz długość fali to około 3 metry. Nasze pokoje z reguły nie mają większych wymiarów niż te 3 metry. Im niższa częstotliwość tym fala jest stety-niestety dłuższa. Takie długie fale w małym pomieszczeniu nie są w stanie wybrzmieć do końca, odbijają się na twardych powierzchniach i nakładają na siebie. To jest jeden z powodów trudnej separacji niskich częstotliwości w małych pomieszczeniach. Najniższa częstotliwość, która w danym pomieszczeniu będzie „działać” jest mocno ograniczona wymiarami pomieszczenia.

Często przyjmuje się, że częstotliwości, dla których długość fali jest dłuższa niż połowa najdłuższego rozmiaru pomieszczenia nie powinny być w ogóle rozważane w kontekście odsłuchu w danym pomieszczeniu. Te częstotliwości oczywiście będą słyszalne, ale będą mocno osłabione i nie będą prezentować faktycznego stanu. Niskie częstotliwości będą najbardziej obecne w rogach ścian – dlatego ustawienie tam stanowiska do miksowania czy nagrywania nie jest najlepszym pomysłem. 

Fale stojące w studio nagrań

Szczególny problem powstanie dla częstotliwości, której długość fali będzie dokładnie dwukrotnie większa od wymiaru pomieszczenia. W efekcie powstanie efekt nazywany falą stojącą, czyli fala akustyczna będzie odbijać się między dwoma równoległymi ścianami. Odbicia te spowodują, że w niektórych miejscach częstotliwość ta będzie słyszalna bardziej, a w niektórych wcale. Miejsca, w których częstotliwość ta będzie mocno eksponowana będą występować w bardzo bliskiej odległości ściany, a osłabienia w połowie odległości między ścianami. Również sytuacja będzie podobna dla harmonicznych tej częstotliwości. 

Złota proporcja

W źródłach literaturowych można poczytać o proporcjach wymiarów pomieszczeń, które najlepiej sprawdzą się przy pracy z dźwiękiem. A zatem są to następujące proporcje pomieszczeń:

wysokość x szerokość x długość:
1,00 x 1,14 x 1,39
1,00 x 1,26 x 1,59
1,00 x 1,28 x 1,54
1,00 x 1,30 x 1,90
1,00 x 1,40 x 1,90
1,00 x 1,50 x 2,50
1,00 x 1,60 x 2,33

Te wymiary to po prostu punkt wyjścia do projektowania studia nagrań pod kątem akustyki. Jeżeli jesteśmy jeszcze przy projektowaniu pomieszczenia do nagrywania, to warto wziąć pod uwagę też wykorzystywany zabieg nachylenia ścian. Jeżeli unikniemy równoległych powierzchni to unikniemy też fal stojących między nimi, ale niestety znacznie utrudnimy sobie analizę akustyczną takiego pomieszczenia. Często niestety jest tak, że nasz pokój jest już zbudowany i nie mamy zbyt dużego wpływu na jego wymiary. Wtedy swoją rolę mogą odegrać panele pochłaniające czy dyfuzory. Na ten temat poświeciłam osobny wpis, jednak tutaj krótko podsumuję. 

Więzienie dla niskich częstotliwości

Panele pochłaniające i dyfuzory generalnie słabo sobie poradzą z niskimi częstotliwościami. Na fale stojące można stosować na przykład pułapki basowe oparte na wnękach, które wpuszczą niską częstotliwość do wnęki i nie pozwolą jej wyjść. Wnęki stroimy na konkretną częstotliwość – powinny mieć głębokość jednej czwartej długości fali o zadanej częstotliwości. Podobnie działają także Rezonatory Helmholtza, które przez otwór wpuszczają do wnęki częstotliwość, którą chcemy pochłaniać.

Dobrze, to tyle na dzisiaj. W kolejnej części wpisu dotyczącego akustyki w domowym studio porozmawiamy jeszcze o innych problemach w małych studiach, a także o samym procesie słyszenia. Dobre zrozumienie tych zagadnień jest gwarancją sukcesu jeżeli chodzi o pracę z dźwiękiem. Niestety zbyt często próbujemy zabrać się do nowych rzeczy w ogóle nie analizując teorii i nie próbując myśleć logicznie. Odpoczywajcie! 

Chciałabym zobaczyć Wasze studia nagrań i Wasze pracownie. Pochwalcie się zdjęciami w komentarzu. Chcę zobaczyć jak poradziliście sobie z zagadnieniami z dziedziny akustyki. Zrobiłam taką akcję na facebooku i udało mi się pomóc wielu osobom, które wrzuciły zdjęcia swoich studiów nagrań. 

Po więcej ciekawostek z dziedziny audio bardzo serdecznie zapraszam Cię do śledzenia mojego profilu na instagramie! 
KLIK

Artykuł Podstawy akustyki w domowym studio nagrań cz. 1 pochodzi z serwisu Akustyczny Punkt Widzenia.

Mam wrażenie, że w środowisku domowych inżynierów dźwięku w kwestii używania utworów referencyjnych   istnieje podział na dwie grupy. Pierwsza z nich to osoby, które już poznały się na mocy tych utworów i korzystają z nich regularnie. Druga grupa w ogóle z nich nie korzysta i nie czuje takiej potrzeby. Myślę, że utwory referencyjne mają podobną rangę ważności w procesie miksowania co używanie odsłuchów referencyjnych. Ja do korzystania z utworów referencyjnych i odsłuchów referencyjnych ZAWSZE zachęcam. Uważam, że wszystko co może usprawnić pracę z miksem jest dobre.  Używanie referencji przyspiesza diagnozowanie błędów w miksie. Z mojego doświadczenia wynika, że dobre zdiagnozowanie błędu jest często dużym problemem dla początkujących realizatorów i inżynierów dźwięku. 

Utwory referencyjne można wykorzystać na kilka różnych sposobów: 

1. Na potrzeby odzwzorowania innego instrumentu

   Jeżeli w jakimś utworze jest brzmienie gitary czy innego instrumentu, które nam się podoba i w naszym utworze chcemy uzyskać podobny efekt to nie ma nic złego w tym, żeby wykorzystać ten utwór jako referencję i po prostu odwzorować te brzmienie. Podobnie też na podstawie referencji można kontrolować widmo naszego utworu, jeżeli uważamy, że w utworze referencyjnym balans częstotliwości jest dobry. 

2. Jako inspiracja do naszego miksu

   Przed rozpoczęciem miksowania można słuchać dobrze zrobionych utworów żeby poznawać nowe techniki czy efekty, którymi później można wzbogacać swoje miksy. Można także słuchać miksów danego gatunku muzyki, żeby wiedzieć w którym kierunku poprowadzić swój własny miks. Czasem zdarza się tak, że czujemy, że w utworze czegoś brakuje, ale nie wiemy czego. Posłuchanie innej muzyki odciąga nas od tych myśli i pozwala inaczej spojrzeć na nasz utwór. 

3. Do porównań na sam koniec miksowania i masteringu

   Wykorzystanie utworu referencyjnego na sam koniec miksowania to tylko jedno z wielu jego zastosowań. Tutaj dobrze wybrać utwory zbliżone gatunkowo do muzyki, którą w danym momencie miksujemy. Jeżeli ciężko jest znaleźć taki utwór można sobie pomóc wykorzystując na przykład kilka utworów ale z charakterystycznymi instrumentami, które chcemy porównać. 

4. Do rozpoznania pomieszczenia odsłuchowego

   Jako, że jestem akustykiem to jest to jedno z moich ulubionych zastosowań utworów referencyjnych. Akustycy wchodząc do pomieszczeń, które muszą ocenić zaczynają od klaśnięcia dłońmi. Ten prosty ruch pozwala posłuchać odpowiedzi pomieszczenia, a co za tym idzie na szybko ocenić na przykład czas pogłosu. Jeżeli realizator dźwięku miksuje poza swoim studiem to pracę powinien zacząć od poznania zalet i wad nowego pomieszczenia. Jeżeli mamy utwór referencyjny, z którym jesteśmy dobrze osłuchani w naszym studio, którego charakter znamy, i ten utwór puścimy sobie w innym miejscu to na podstawie tego co słyszymy będziemy mogli zgrubnie ocenić jakość, a co za tym idzie charakterystykę odsłuchu i pomieszczenia. Dzięki temu poprzez utwór referencyjny porównawczo możemy ocenić nowe pomieszczenie.

5. Do testowania monitorów studyjnych przed zakupem

   To ostatnie z zaproponowanych tutaj zastosowań utworów referencyjnych. Podobnie jak w punkcie czwartym, znając dobrze utwór możemy szybko porównać gdzie pasmo jest podbite czy których częstotliwości brakuje w danym odsłuchu. 

Powtarzam, utwory referencyjne to naprawdę duże narzędzie. Znając dobrze jeden utwór można naprawdę znacząco poszerzyć sobie pole manewru w wielu przypadkach. Również podczas miksowania usprawniają pracę nad miksem i poszukiwanie niuansów. Do osób, które do tej pory z nich nie korzystały: SPRÓBUJCIE CHOCIAŻ.

Jeżeli używacie utworów referencyjnych to napiszcie mi w komentarzu jakie to najczęściej są piosenki, na czym lubicie testować sprzęt czy co najczęściej porównujecie w Waszą twórczością!

Po więcej ciekawostek z dziedziny audio bardzo serdecznie zapraszam Cię do śledzenia mojego profilu na instagramie! 
KLIK 

Artykuł Po co mi utwory referencyjne? pochodzi z serwisu Akustyczny Punkt Widzenia.

Link do wersji oryginalnej: 
KLIK

Po więcej ciekawostek z dziedziny audio bardzo serdecznie zapraszam Cię do śledzenia mojego profilu na instagramie! 
KLIK

Artykuł 5 kroków do uzyskania radiowej jakości wokalu w warunkach domowych pochodzi z serwisu Akustyczny Punkt Widzenia.

Ustawienie odsłuchów w domowych warunkach to temat rzeka. To jest zagadnienie, o które pytacie najczęściej i w którym popełniacie masę błędów. Na zdjęciach, które do mnie przysyłacie często odsłuch stoi przy ścianie (bo tak stoi biurko), czasem w rogu pomieszczenia, często niesymetrycznie. Na pierwszy rzut oka wiele z tych problemów wydaje się nie do przeskoczenia – bo tak stać musi, bo tam jest akurat gniazdko, bo z drugiej strony jest okno. Jednak z doświadczenia wiem, że przearanżowanie pokoju na potrzeby pracy z muzyką nie jest aż tak skomplikowane. Wtedy wystarczy spojrzeć na problem „z zewnątrz” i od razu pojawiają się jakieś rozwiązania. Zacznę od kilku popularnych błędów, które wynikają z przemeblowania pokoju na studio.

1.  Umieszczenie biurka z monitorami przy ścianie. 

   Im dalej monitory będą od ścian tym lepiej dla naszej muzyki. Dlatego często w reżyserkach profesjonalnych studiów nagrań odsłuch z biurkiem znajduje się na samym środku – często w równej lub zbliżonej odległości do wszystkich ścian. Tego także nie należy zaniedbywać. Szczególnie gdy używamy monitorów z bass-reflexem umieszczonym z tyłu, to nie powinny one stać tym bass-reflexem do ściany!

2. Umieszczenie biurka z monitorami w rogu pomieszczenia. 

   Tutaj powstaje podobny problem co w przypadku pierwszego punktu. Róg pomieszczenia powoduje, że fale akustyczne generowane przez monitor dosłownie kotłują się pomiędzy ścianami. Dodatkowo ustawienie jednego z głośników w rogu, a drugiego dalej od tego rogu mocno przesuwa symetrię odsłuchu. 

3. Ustawienie głośników bliżej jednej z ścian.

   Jeżeli jeden głośnik będzie stał przy ścianie, to znacznie zmieni to jego charakterystykę częstotliwościową. Wtedy tak naprawdę, będziemy mieć dwa głośniki, które grają RÓŻNIE. Niemożliwe jest zatem uzyskanie na nich dobrego efektu brzmieniowego.

4. Zastosowanie różnych materiałów pochłaniających. 

   Kiedy głośniki umieścimy na przykład na środku długości ściany tuż przy niej, a w rogu pomieszczenia zrobimy sobie „kącik” z panelami akustycznymi do nagrywania to również bardzo zakłócimy charakterystykę odsłuchu. Również podobny efekt powstanie, jeżeli za jednym z głośników będzie wisząca firanka z oknem, a za drugim ściana. Oba głośniki powinny być „otoczone” tym samym materiałem, albo oba w oknie, albo oba na ścianie. 

Dla ułatwienia zobrazowałam powyższe błędy na rysunkach. 

Wybór monitorów

Następnym dylematem przed którym stajemy jest wybór monitorów do domowego studia. W związku z tym najlepszą radą przed zakupem monitorów jest posłuchanie ich. W tej sytuacji wiele sklepów ze sprzętem audio w tej chwili umożliwia testy słuchowe przed zakupem sprzętu. Do takiego testu dobrze jest się przygotować. Zatem przede wszystkim do odsłuchu wybierz utwory, które bardzo dobrze znasz. Posłuchaj jak na danym odsłuchu brzmią wysokie i niskie częstotliwości – czy są naturalne, czy nie są wyolbrzymione. Spróbuj również ocenić balans częstotliwości – czy nie ma za dużo basu w stosunku do reszty. A zatem wybierz te monitory, które zrobią na Tobie największe wrażenie!

Utwory referencyjne

Wrócę jeszcze jednym zdaniem do tej wybranej paczki utworów, które znamy. To jest świetnie narzędzie w ogóle jeżeli chodzi o osoby zajmujące się dźwiękiem czy muzyką. Zatem taki utwór, który DOBRZE znasz, jesteś z nim dobrze osłuchany jest genialny do scharakteryzowania wszystkich odsłuchów, z którymi się spotkasz.

Kiedy wiesz, że w Twoim utworze, jest dużo basu, a później idziesz do samochodu i nie słyszysz tego basu, to wiesz – od razu – że w Twoim samochodzie system audio jest pozbawiony basu. W sytuacji kiedy skorzystasz z tego samochodu jako narzędzia do odsłuchu referencyjnego (o odsłuchach referencyjnych pisałam tutaj), to będziesz wiedział, że skoro nie słyszysz basu to nie dlatego, ze w Twoim utworze jest go za mało, ale dlatego, że taka jest CHARAKTERYSTYKA odsłuchu w Twoim samochodzie! Pamiętaj, żeby utwór referencyjny nie był w standardzie MP3. Zadbaj, żeby był to WAV lub płyta CD. 

W części drugiej tej serii poruszę kwestie ustawienia odsłuchów w kontekście odpowiednich odległości i kątów. Więc stay tuned! Pamiętajcie, że ustawienie odsłuchów to bardzo ważne zagadnienie. 

A tymczasem, w komentarzu proszę Was o informacje, gdzie albo na jakim sprzęcie słuchacie swoich miksów referencyjnie. Czy powyższe błędne ustawienia głośników występują też w Waszym studio? Pokażcie mi jak wygląda Wasze ustawienie odsłuchów? Może jest jakaś szansa na przearanżowanie? A jeżeli udało Ci się zapobiec tym błędom to pochwal się swoim studiem! 

Po więcej ciekawostek z dziedziny audio bardzo serdecznie zapraszam Cię do śledzenia mojego profilu na instagramie! 
KLIK

Artykuł Ustawienie odsłuchów w domowym studio cz. 1 pochodzi z serwisu Akustyczny Punkt Widzenia.

O akustyce na moim blogu można przeczytać sporo, pisałam już wcześniej o wstępnej adaptacji pomieszczenia czy o wykorzystaniu paneli pochłaniających i obijających dźwięk. Dzisiaj poświęcę chwilkę na wyjaśnienie znaczenia ustawienia mikrofonu względem wokalisty – nie jest to zjawisko marginalne. Nagrywanie wokalu jest bardzo ważne dla osiągnięcia dobrego efektu końcowego. Precyzyjne ustawienie gwarantuje realną różnicę dźwięku słyszalną w miksie. W tym wpisie przeczytacie o kilku wskazówkach dotyczących ustawienia mikrofonu podczas nagrywaniu wokalu. Tak jak wcześniej wspominałam powtórzę i teraz – akustyka ma bardzo duże znaczenie w nagraniach.

Oprócz dźwięku instrumentu czy głosu nagrywamy przez dźwięk pomieszczenia i jego odpowiedź na pobudzenie dźwiękiem instrumentu. Mikrofon to tylko narzędzie, które może w różny sposób reagować na dobiegające fale dźwiękowe na przykład pod różnym kątem padania czy z większej lub mniejszej odległości. Jeżeli poważnie myślisz o robieniu muzyki, to równie poważnie musisz traktować narzędzia do jej robienia. Nagrywanie w Twojej sypialni nie może pozwalać Ci na rozleniwienie czy wybieranie najłatwiejszych rozwiązań. 

Podczas ustawiania mikrofonu należy wybrać odegłość między kapsułą mikrofonu a wokalistą. Dodatkowo możemy manewrować kątem ustawienia – czyli ustawić kapsułę równolegle do ust piosenkarza lub nieco ją pochylić. W tym wypadku ciężko o jakiekolwiek ogólne zasady. Dobrze jest eksperymentować. Warto nagrać po fragmencie utworu dla różnych ustawień i porównać je opierając się na własnych odczuciach. Należy pamiętać jednak o kilku zasadach: 

• Efekt zbliżeniowy

  Kiedy pracujesz z mikrofonami kardioidalnymi uważaj na efekt zbliżeniowy. Jeżeli wokalista zbliży się zbyt mocno do mikrofonu to słyszalne będzie wzmocnienie niskich częstotliwości. Odsuniecie się od mikrofonu będzie powodowało bardziej słyszalny rezonans głowy i klatki piersiowej. Przy większym dystansie nagramy także mniej mlaśnięć i odgłosów ruchu warg.

  Wiele ludzi uważa, że maksymalne zbliżenie się do kapsuły mikrofonu jest najlepsze i pozwoli uniknąć nagrania dźwięku pomieszczenia. Być może takie myślenie wynika z faktu, że widzimy wokalistów śpiewających w ten sposób w wielu teledyskach czy w telewizji. Takie rozwiązanie jest często stosowane w radio czy w przypadku lektorów. Głos jest wtedy wyraźniejszy i głośniejszy, bardziej miękki. Jednak jeżeli w ten sposób nagramy ścieżkę wokalną to będzie bardzo ciężko odbudować to w miksie.

• Odsuwanie się od mikrofonu

  Większa odległość od mikrofonu powoduje odcięcie niskich tonów. Dobry wokalista potrafi sobie z tym poradzić i jego ścieżka wokalu na tym nie straci. Również manipulacja kątem mikrofonu może wnieść pewne zmiany. Ustawienie mikrofonu poniżej ust pozwoli pozyskać więcej wysokich częstotliwości. 

• Śpiewanie nie-w-osi

  Śpiew poza osią tworzoną przez środek kapsuły mikrofonu spowoduje redukcję wysokich częstotliwości. Efekt ten dobrze sprawdzi się przy nagrywaniu chórków i dźwięków w tle. Ten efekt można też osiągnąć później na etapie miksu.

• Śpiewanie w-osi

  Nagrywanie wokalu w osi mikrofonu jest powszechnie używane za mniej ryzykowne. Jednak do takiego nagrywania konieczne jest użycie pop-filtru, który zablokuje powietrze, które jest wypychane z ust kiedy mówimy dźwięki wybuchowe takie jak „P” i „B”, a także dźwięki syczące takie jak „S” czy „Z”. 

• Ruch podczas śpiewu

  Warto zwrócić uwagę na to, że wokalista to człowiek, a jego wokal jest z reguły bardzo dynamiczny. Niektórzy z wokalistów mogą mieć naturalne skłonności do ruchu czy innych nawyków podczas śpiewania. Jednak ruch ten może niekontrolowanie zmieniać odległość wokalisty od mikrofonu w czasie nagrania.  Nie należy przymykać oka na takie sytuacje, wokalista nie powinien tupać nogą, skakać wokół mikrofonu czy kręcić głową, nawet jeżeli to mocno pomaga mu w śpiewie. Ruch może zmieniać ton wokalu i powodować odgłosy, które później bardzo cieżko będzie zredukować. Dozwolony będzie jedynie niewielki ruch rytmiczny. Pamiętaj, żeby porozmawiać z wokalistą na ten temat w spokojny sposób i przedstawić mu rzetelne informacje.

Do dobrych nagrań kluczowy jest dobry kontakt realizatora z wokalistą. Obustronne zrozumienie pozwoli na stworzenie dobrego materiału, wrażliwego na dalszą obróbkę podczas miksu. Dobrze przygotowane pomieszczenie nagraniowe już przed sesją z wokalistą pozwoli uniknąć wielu nieporozumień. Dobre będzie oznaczenie miejsca, w którym powinien stać wokalista w formie na przykład naklejonego na ziemi znaku X. Pamiętaj, że wokaliści to często ludzie o dużej wrażliwości. Wzajemny szacunek i empatia bardzo ułatwiają współpracę. 

Macie jakieś swoje sprawdzone sztuczki na ustawienie wokalisty względem mikrofonu? Czy wokaliści nagrywający u Was dobrze pracują z mikrofonem czy zazwyczaj jest to problem? Dajcie znać w komentarzach!

Link do wersji oryginalnej:
KLIK

Po więcej ciekawostek z dziedziny audio bardzo serdecznie zapraszam Cię do śledzenia mojego profilu na instagramie! 
KLIK

Artykuł Nagrywanie wokalu – odpowiednia odległość i kąt pochodzi z serwisu Akustyczny Punkt Widzenia.

Kompresja wielopasmowa to bardzo dobre narzędzie do stabilizowania dynamiki w konkretnych pasmach częstotliwościowych naszego utworu muzycznego. Jego działanie jest identyczne jak działanie kompresora (pisałam o parametrach kompresora tutaj), ale ogranicza się tylko do zadanego pasma częstotliwości. Z racji tego, że jest bardziej precyzyjnym procesorem niż zwykły kompresor często jest wykorzystywany w masteringu. Warto też sięgać po ten kompresor podczas miksowania muzyki, a dlaczego – uzasadnię Wam słowami samego Mike Seniora.

Wygładzanie pików

Standardowo kompresor wykorzystujemy do „przyciszania” zbyt głośnych fragmentów utworu. Biorąc pod uwagę fakt, że możemy pracować kompresorem wielopasmowym na różnych pasmach od razu klaruje się nam jedno z jego możliwych zastosowań. Wyobraźcie sobie nagranie gitary akustycznej, w którym zbyt mocno słychać uderzenia kostki o struny lub dźwięk uderzenia pałeczek o talerze (jest to szczególnie słyszalne w ścieżkach overheadów). W obu tych przypadkach transjent to krótki, wysoko-częstotliwościowy dźwięk, który dobrze zredukuje się właśnie przy zastosowaniu wielopasmowego kompresora. Do tego dobrze sprawdzi się szybki atak i szybki release. Ratio ustaw na 5:1, a tłumienie około 12 dB lub więcej. To wydaje się dość radykalne ustawienie kompresora, ale nie należy się tego obawiać.

Rozjaśnianie wokali

Podobne ustawienia kompresora można zastosować w przypadku wokali, kiedy chcemy wzmocnić głębię wysokich częstotliwości. Do stworzenia tego „powietrza” w wokalu, które często spotykamy w radiowej muzyce na pewno przyda się kompresor wielopasmowy. Spróbuj zastosować ratio w okolicy 2:1 i tłumienie około 6 dB. Użyj szybkich czasów i pamiętaj, żeby po takiej kompresji nieco skorygować barwę głosu wokalisty – na przykład korektorem. Nałóż ten kompresor na pasmo powyżej 10 kHz, co pozwoli uzyskać wzmocnienie jednocześnie nie eksponując sybilantów. De-esser to bardzo podobna bestia do kompresora multipasmowego, ale to jest temat na osobny wpis.

Usuwanie trzeszczenia

W nagraniach niektórych wokali i gitar elektrycznych często można spotkać się z pewnego rodzaju szorstkością czy trzeszczeniem. Wykorzystanie korekcji nie zawsze się sprawdzi, dlatego, że wycinając jakieś częstotliwości można stracić brzmienie danej sylaby w ścieżce nagraniowej. Podobnie w nagraniu gitary elektrycznej próbując wyciąć pasmo, które trzeszczy możemy stracić sporo dobrej informacji.  W obu przypadkach sugeruje się skompresowanie tych nieprzyjemnych częstotliwości, co pozwoli nieco zredukować ich poziom i wpleść w pozostałą część miksu.

Niski dół

Kompresja wielopasmowa może być wykorzystana także do naprawienia problemów z wokalem, które powstają kiedy wokalista porusza się przy mikrofonie kardioidalnym. Efekt zbliżeniowy, który powstaje będzie wtedy inny dla różnych ustawień wokalisty. Zastosowanie te szczególnie sprawdzi się w wyrównaniu pasma w okolicy 300 Hz. Możesz użyć ratio 3:1 i krótkiej stałej czasowej release. Bądź jednak uważny przy ustawianiu czasu ataku, nie może być zbyt krótki, żeby nie stracić wyrazistości. Około 50 ms ataku powinno być odpowiednie. W tym paśmie kompresor przyda się także na ścieżkach gitary basowej. Podczas nagrania można nagrać także nieprzyjemny rezonans pomieszczenia w okolicach 70 Hz – wynika on z standardowej wysokości pomieszczeń w budynkach. Ustawienie kompresora w paśmie poniżej 100 Hz pozwoli ten rezonans wychwycić i ujarzmić.

Kompresor wielopasmowy ma jeszcze sporo innych zastosowań. Osobiście często wykorzystuję go w wokalach hip-hopowych, w celu wyrównania dynamiki bez eksponowania sybilantów, które w naszym, polskim języku są niezwykle problematyczne. Pamiętaj, że bardzo ważne jest w miksie wykorzystywanie procesorów na konkretne potrzeby. Nie ogólnie ani nie dlatego że tak się robi, ale po to żeby osiągnąć jakiś konkretny cel. Wszystkie wtyczki w łańcuchu efektów powinny być PO COŚ.

W komentarzach dajcie znać czy korzystacie z tego rodzaju kompresji i w jakich przypadkach najczęściej! Czy kompresja wielopasowa sprawdza się w Waszej twórczości? 

Po więcej ciekawostek z dziedziny audio bardzo serdecznie zapraszam Cię do śledzenia mojego profilu na instagramie! 
KLIK

Można śledzić mnie także na Bloglovin

Artykuł Kompresja wielopasmowa – jak i kiedy używać? pochodzi z serwisu Akustyczny Punkt Widzenia.