W poprzednim wpisie omówiliśmy dwie, bardzo podstawowe stereofoniczne techniki mikrofonowania nagrywanych instrumentów. Chciałabym tutaj jeszcze raz podkreślić znaczenie takich technik. W sytuacji kiedy chcemy na przykład nagrać gitarę w wielu przypadkach uzyskamy znacznie lepszy efekt wykorzystując jedną z podanych technik. Techniki stereofoniczne wykorzystuje się też do prostego nagłośnienia chórów czy sekcji instrumentów. Są to pewnego rodzaju narzędzia, które wykorzystujemy do pracy z dźwiękiem. Dzisiaj skupimy się na trzech innych technikach, które również często okazują się przydatne. 

Blumlein

Technika Blumlein nazwana od nazwiska twórcy to nieco zmodyfikowana technika XY. W technice XY wykorzystuje się mikrofony kardioidalne. Blumlein to identyczne ustawienie mikrofonów jak w technice XY, natomiast mikrofony te muszą być ósemkowe i ustawione pod kątem 90 st do siebie.. Technika ta bardzo dobrze oddaje przestrzeń. W związku z tym, że mikrofony słyszą dźwięk równie skutecznie z przodu jak i z tyłu, to tutaj kluczową rolę będzie również odgrywała akustyka pomieszczenia. Dlatego w przypadku techniki Blumlein bardzo ważna będzie pozycja mikrofonów względem źródła dźwięku. 

Decca Tree

Decca Tree to trzy mikrofony wszechkierunkowe ustawione na planie trójkąta. Dwa mikrofony umieszczamy w kątach podstawy trójkąta w odległości od siebie 2 metrów. Trzeci umieszczamy w wierzchołku. Wysokość tego trójkąta powinna być równa 1,5 metra. Poniżej zamieszczam wizualizację tego ustawienia.

Decca Tree wykorzystuje się często do nagrywania orkiestry. Technika sprawdzi się na potrzeby przeniesienia panoramy i przestrzeni w przypadku występowania wielu instrumentów. Co najważniejsze, efekt jest bardzo naturalny dla słuchacza. 

ORTF

Ostatnia stereofoniczna technika, którą się dzisiaj zajmiemy to ORTF. ORTF podobnie jak Blumlein wywodzi się z techniki XY. Następuje tutaj jednak pewna modyfikacja techniki XY. Dzięki tej modyfikacji mikrofony bardziej oddają wrażenia, na które podatny jest słuchacz na miejscu. Mikrofony są ustawione w odległości 17 cm od siebie (na wzór odległości międzyusznej słuchacza)  i znajdują się pod kątem 110 stopni. Przez takie ustawienie obraz stereo będzie szerszy i nie stracimy aż tyle środka sceny. 

M/S

Ostatnią techniką stereofoniczną o której chcę Wam powiedzieć to technika M/S. Część z Was pewnie kojarzy tę nazwę z miksowania muzyki w technice M/S. Technika M/S pozostawia sporo możliwości do działania już po nagraniu. Do techniki tej potrzebujemy dwóch mikrofonów. Mikrofon „Mid” to mikrofon kardioidalny ustawiony frontem do źródła dźwięku. Mikrofon „Side” to mikrofon ósemkowy ustawiony pod kątem 90 stopni do źródła dźwięku. Docelowo obie kapsuły powinny być jak najbliżej siebie, podobnie jak w technice XY. 

Zasada działania tego ustawienia jest taka, że mikrofon M nagrywa dźwięk na wprost źródła dźwięku. Dźwięk z mikrofonu S duplikujemy i odwracamy w fazie. Dzięki temu mamy trzy sygnały. Na podstawie poziomów tych sygnałów możemy bardzo dokładnie pracować nad obrazem przestrzennym dźwięku.

Podsumowanie

Tak jak wspomniałam na początku, wykorzystanie tych technik to korzystanie z narzędzi do pracy z dźwiękiem podczas nagrywania czy nagłośnienia. Często w domowych warunkach nie dysponujemy odpowiednią ilością mikrofonów, żeby w dobry sposób nagrać czy nagłośnić daną partię instrumentów. Ponadto techniki przenoszą naturalność brzmienia instrumentu w przestrzeni, dzięki czemu później nie trzeba będzie tej przestrzeni sztucznie kreować. 

Po więcej ciekawostek z dziedziny audio bardzo serdecznie zapraszam Cię do śledzenia mojego profilu na instagramie! 
KLIK